De wettelijke vermeldingen van een website zijn niet slechts een copy-paste van een online model. Het Franse juridische kader onderscheidt verschillende categorieën informatie afhankelijk van de status van de uitgever, het type website en de aard van de verzamelde gegevens. Het vergelijken van deze verplichtingen maakt het mogelijk om te meten wat een vitrinewebsite van een e-commerce site scheidt, en om de risico’s in geval van tekortkomingen te identificeren.
Verplichte wettelijke vermeldingen: vergelijking tussen natuurlijke persoon en rechtspersoon
De wet voor vertrouwen in de digitale economie (LCEN) van 21 juni 2004 vereist identificatievermeldingen waarvan de inhoud varieert afhankelijk van of de uitgever van de site een natuurlijke persoon of een rechtspersoon is. De onderstaande tabel vat de verschillen samen.
| Vereiste informatie | Natuurlijke persoon (EI, micro-onderneming) | Rechtspersoon (bedrijf) |
|---|---|---|
| Identiteit | Naam, voornaam, vermelding “eenmanszaak” of initialen EI | Sociale naam, juridische vorm, bedrag van het maatschappelijk kapitaal |
| Adres | Adres van de woning | Adres van de maatschappelijke zetel |
| Contactgegevens | Email en telefoon | Email en telefoon |
| Registratienummer | RCS of RNE | RCS of RNE |
| BTW-nummer | Ja, als belastingplichtig | Ja |
| Website-hosting | Naam, adres, telefoon van de host | Naam, adres, telefoon van de host |
| Reglementaire activiteit | Naam en adres van de autoriteit die de vergunning heeft verleend | Naam en adres van de autoriteit die de vergunning heeft verleend |
Het belangrijkste verschil betreft de identiteit: een eenmanszaak publiceert zijn naam en voornaam, terwijl een bedrijf zijn sociale naam en kapitaal vermeldt. De contactgegevens van de host zijn daarentegen in beide gevallen identiek en worden vaak vergeten bij de online publicatie.
Om de toepassing van deze verplichtingen op een echte site te observeren, illustreren de wettelijke vermeldingen van de site U Games de verwachte structuur voor een rechtspersoon met duidelijk geïdentificeerde host.
Sancties bij niet-naleving van de wettelijke vermeldingen: wat de wet voorziet
Het niet naleven van de verplichtingen voor wettelijke vermeldingen leidt tot twee verschillende sanctieregimes. De LCEN voorziet in specifieke boetes. De consumentenwet, na herschrijving, kwalificeert bepaalde tekortkomingen als misleidende handelspraktijken door omissie.
Boetes voorzien door de LCEN
De bedragen verschillen afhankelijk van de status van de uitgever. Voor een particulier kan de boete oplopen tot 75.000 euro. Voor een bedrijf kan deze oplopen tot 375.000 euro, vergezeld van een straf die kan oplopen tot een jaar gevangenisstraf.
Kwalificatie als misleidende handelspraktijk
Sinds de herschrijving van de consumentenwet kan het ontbreken van bepaalde vermeldingen op een online communicatiedienst worden herkwalificeerd als misleidende handelspraktijk door omissie. De straffen die in dit kader zijn voorzien zijn zwaarder: tot 2 jaar gevangenisstraf en 300.000 euro boete, verhoogd tot 5 jaar en 750.000 euro wanneer de overtreding online wordt gepleegd.
De boete kan ook worden berekend op 10% van de gemiddelde jaarlijkse omzet van de afgelopen drie boekjaren.
Dit dubbele regime betekent dat eenzelfde tekortkoming kan leiden tot vervolging op twee verschillende juridische gronden. De trend die sinds 2025 wordt waargenomen, gaat richting een verstrenging van de controles, met name voor commerciële websites.
Persoonsgegevens en cookies: specifieke vermeldingen die niet verward mogen worden met de wettelijke vermeldingen
Een veelvoorkomende verwarring bestaat uit het mengen van wettelijke vermeldingen, privacybeleid en cookiebanner. Deze drie elementen voldoen aan verschillende verplichtingen.
- De wettelijke vermeldingen identificeren de uitgever en de host van de site. Ze vallen onder de LCEN.
- Het privacybeleid beschrijft de doeleinden van de verzameling van persoonsgegevens, de juridische basis voor de verwerking, de ontvangers van de gegevens en de rechten van de gebruikers. Het is afgeleid van de AVG.
- De cookiebanner informeert de internetgebruiker over de geplaatste trackers en verzamelt zijn toestemming voordat er niet strikt noodzakelijke cookies worden geplaatst voor de werking van de site.
Het groeperen van deze drie elementen op één pagina is technisch mogelijk, maar schaadt de leesbaarheid en bemoeilijkt de update. Een e-commerce site voegt nog een laag toe: de algemene verkoopvoorwaarden (GVV), die onder het consumentenrecht vallen en niet onder de LCEN.
Vitrinewebsite, e-commerce site en blog: de verschillen in verplichtingen
Het volume van de vereiste vermeldingen hangt rechtstreeks af van de aard van de site. Een persoonlijke blog zonder commerciële activiteit moet de contactgegevens van de uitgever en de host vermelden, maar hoeft geen GVV of retourbeleid te publiceren.
Een e-commerce site daarentegen cumuleert de verplichtingen:
- Volledige wettelijke vermeldingen (identiteit, host, BTW-nummer)
- Algemene verkoopvoorwaarden toegankelijk vóór de bevestiging van de bestelling
- Informatie over het herroepingsrecht en de retourmodaliteiten
- Privacybeleid in overeenstemming met de AVG
- Vermeldingen met betrekking tot intellectuele eigendom voor visuele en tekstuele inhoud
Voor gereguleerde activiteiten (apotheek, drankverkoop, vrije beroepen die aan een orde zijn onderworpen) moeten ook de referenties naar de autoriteit die de vergunning heeft verleend en, indien van toepassing, de toepasselijke beroepsregels worden toegevoegd.
Intellectuele eigendom: een vaak verwaarloosde vermelding
De afbeeldingen, illustraties en foto’s die op een site worden gepubliceerd, moeten worden voorzien van een vermelding van intellectuele eigendom. Voor teksten die van derden zijn geleend, is toestemming van de auteur of de vermelding van de bron vereist. Deze verplichting is van toepassing op alle soorten sites, inclusief blogs zonder commerciële doeleinden.
Het opstellen van de wettelijke vermeldingen moet worden behandeld als een echte nalevingsoefening, niet als een administratieve formaliteit. Een site waarvan de vermeldingen onvolledig zijn, loopt niet alleen het risico op aanzienlijke financiële sancties, maar ook op een verlies van vertrouwen van gebruikers die steeds meer de identiteit van de uitgever controleren voordat ze een aankoop doen of contact opnemen.
